De resurfacing heupprothese (de sport-prothese)

De resurfacing heupprothese (intieel Mc Minn-procedure genoemd) is een techniek die sinds 1997 wordt toegepast.

Deze prothese wordt voorbehouden aan jonge mensen met een gezonde botkwaliteit.

In tegenstelling tot de klassieke heupprothese wordt de zieke of beschadigde heupkop niet langer verwijderd. Enkel het beschadigde kraakbeen wordt weggefreesd en de heupkop wordt bedekte met een nieuwe laag (metalen) kraakbeen, vandaar de benaming resurfacing (= herbedekken van de beschadigde kraakbeenoppervlakken).

Meestal kan na deze ingreep een zeer actieve levensstijl (vandaar de benaming sportheupprothese) behouden blijven. Noteer wel dat na een klassieke prothese ook een actieve levensstijl (bv. golf, tennis,..) kan behouden blijven, echter contactsporten worden na een klassieke prothese afgeraden.

Verder verloopt de revalidatie meestal vlotter. De resultaten anno 2013 tonen aan dat bij

correcte indicatie en correcte implantatie van het correcte implantaat, de resultaten op lange termijn gunstig zijn ( 98% survival rate bij jonge patienten < 55 jaar is mogelijk zonder dat verhoogde activiteit een versnelde slijtage teweegbrengt).

De resurfacing heupprothese benadert tevens veel meer de normale anatomie van de heup dan de klassieke totale heupprothese waarbij men meestal een kleinere heupkop heeft.

De cup (heuppan) wordt in het bekken verankerd zoals bij een klassieke heupprothese.

De insnede en het litteken zijn over het algemeen langer dan bij een gewone heupprothese.

Voor meer algemene info raadpleeg ook het hoofdstuk ‘totale heupprothese’.